Al-Baqara

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُۥ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيُشْهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِى قَلْبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلْخِصَامِ ۲۰۴

Mwenyezi Mungu Mtukufu alipoamrisha kumtaja kwa wingi hasa katika nyakati bora, ambalo (yani kumtaja) ni heri na lenye masilahi na wema. Yeye Mtukufu akajulisha kuhusu hali ya yule anayezungumza kwa ulimi wake na kitendo chake kinapingana na kauli yake. Na mazungumzo ima humnyanyua mtu au humshusha. Akasema: “Na katika watu yupo yule ambaye maneno yake kwa maisha ya kidunia hukupendeza.” Yani anapozungumza, maneno yake yanamvutia msikilizaji. Na anapotamka utamdhania anazungumza maneno yenye manufaa, na anayasisitiza anayoyasema kuwa: “Humshuhudisha Mwenyezi Mungu kwa yaliyomo katika moyo wake;” kwa kusema kuwa Mwenyezi Mungu anajua kwamba yale yaliyomo ndani ya moyo wake yanaafikiana na yale aliyotamka. Ilhali yeye ni mwongo katika hayo, kwa sababu kauli yake inapingana na kitendo chake. Na lau kuwa alikuwa mkweli, maneno yake na vitendo vyake vingeafikiana, kama ilivyo hali ya Muumini asiyekuwa mnafiki. Ndio maana akasema, “na hali yeye ndiye mgomvi mkubwa mno.” Yani unapogombana naye, utakuta ndani yake ugomvi mkubwa, na ugumu na kutetea batili. Na yale yanayotokana na hayo ambayo ni katika sifa mbaya. Si kama tabia za Waumini ambao walifanya wepesi ndiyo kipando chao, na kufuata haki ndiyo kazi yao, na uzuri katika kuamiliana ndiyo tabia yao.