Al-Baqara

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ ٱلْحَرْثَ وَٱلنَّسْلَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْفَسَادَ ۲۰۵

“Na akishageuka akaenda,” huyo ambaye kauli yake hukupendeza anapokuwa pamoja nawe; “anazunguka katika ardhi ili afanye humo ufisadi.” Yani anajitahidi kufanya maasia ambayo ni kufanya uharibifu katika ardhi, “na anaharibu” kwa sababu ya hilo “mimea na viumbe”. Kwa hivyo, mimea, matunda na mifugo vinaharibika na vinapunguka na baraka zake zinakuwa chache kwa sababu ya matenddo yake. “Na Mwenyezi Mungu hapendi ufisadi.” Na kama hapendi ufisadi, basi yeye humchukia mja anayefanya ufisadi katika ardhi kuchukia kukubwa, hata akisema kwa ulimi wake maneno mema. Katika Aya hii, kuna dalili ya kwamba maneno yanayotoka kwa watu siyo ushahidi wa ukweli wala uwongo, wala wema wala upotovu; mpaka yapatikane matendo na yanayoyasadikisha, yenye kuyatakasa, na kwamba ni lazima kupima hali ya mashahidi. Na aliye katika haki na aliye katika batili miongoni mwa watu, kwa kuchunguza matendo yao yote, na kuangalia yale yanayofungamana na hizo hali zao. Na kwamba mtu asidanganyike na kujionyesha kwao na kujitakasa kwao nafsi zao. Kisha akataja kwamba mharibifu huyu katika ardhi kwa kumuasi Mwenyezi Mungu anapoamrishwa kumcha Mwenyezi Mungu, anafanya kiburi na ukaidi.