Abasa

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

1. صفحهٔ ۵۸۵

   ۱

   عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

   [پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد

2. ۲

   أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

   از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.

3. ۳

   وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

   و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،

4. ۴

   أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

   یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.

5. ۵

   أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

   اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد

6. ۶

   فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

   تو به او روی می‌آوری؛

7. ۷

   وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

   در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛

8. ۸

   وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

   اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید

9. ۹

   وَهُوَ يَخْشَىٰ

   و [از الله] می‌ترسد،

10. ۱۰

    فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

    تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].

11. ۱۱

    كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

    هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.

12. ۱۲

    فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

    پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

13. ۱۳

    فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

    در صحیفه‌های ارجمندی [ثبت] است.

14. ۱۴

    مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

    [در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

15. ۱۵

    بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

    در دست سفیران [وحی] است

16. ۱۶

    كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

    [که] بزرگوار و نیکوکارند.

17. ۱۷

    قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

    مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!

18. ۱۸

    مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

    [الله] او را از چه چیز آفریده است؟

19. ۱۹

    مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

    او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.

20. ۲۰

    ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

    سپس راه را برایش آسان نمود.

21. ۲۱

    ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

    آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.

22. ۲۲

    ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

    سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‌انگیزد.

23. ۲۳

    كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

    هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.

24. ۲۴

    فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

    انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:

25. ۲۵

    أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

    ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،

26. ۲۶

    ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

    سپس زمین را از هم شکافتیم،

27. ۲۷

    فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

    آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،

28. ۲۸

    وَعِنَبًا وَقَضْبًا

    و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،

29. ۲۹

    وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

    و زیتون و نخل،

30. ۳۰

    وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

    و باغ‌هایی [انبوه و] پردرخت،

31. ۳۱

    وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

    و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].

32. ۳۲

    مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

    [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

33. ۳۳

    فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

    هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،

34. ۳۴

    يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

    روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد

35. ۳۵

    وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

    و از مادرش و از پدرش

36. ۳۶

    وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

    و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،

37. ۳۷

    لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

    در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌دارد].

38. ۳۸

    وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

    چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.

39. ۳۹

    ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

    [به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.

40. ۴۰

    وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

    و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.

41. ۴۱

    تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

    [و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.

42. ۴۲

    أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

    اینان همان کافرانِ بدکردارند.

معنی: Persian Translation - Rowwad Translation Center. Translated by the team of the Rowwad Translation Center, in cooperation with the Rabwah Dawah Association, the Islamic Content Service Association in Languages, and the IslamHouse.com website. نسخهٔ ۱.۱.۳، ۲۰۲۶-۰۲-۲۴. QuranEnc.com