پرش به محتوا
سورهٔ ۷۹ · ۴۶ آیه · مکی

An-Naazi'aat

النازعات

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا

    سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند.

  2. وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا

    و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند.

  3. وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا

    و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند.

  4. فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا

    و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.

  5. فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا

    و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند.

  6. يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

    روزی‌ که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید

  7. تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

    [و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،

  8. قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

    در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.

  9. أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ

    و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.

  10. يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

    [کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود باز‌گردانده می‌شویم؟

  11. أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً

    آیا هنگامی‌ که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟

  12. قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

    می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».

  13. فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ

    آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس].

  14. فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

    و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند.

  15. هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

    [ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟

  16. صفحهٔ ۵۸۴

    إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

    آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]

  17. ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

    «به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،

  18. فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

    و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟

  19. وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

    و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟

  20. فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

    پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.

  21. فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

    اما او تکذیب و سرکشی کرد.

  22. ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

    سپس [به حق] پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه موسی] پرداخت.

  23. فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

    آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد

  24. فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

    و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».

  25. فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

    الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

  26. إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ

    بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس ‌که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است.

  27. ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

    آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟

  28. رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

    سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،

  29. وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

    و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،

  30. وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

    و زمین را بعد از آن گسترانید،

  31. أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

    و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،

  32. وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

    و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.

  33. مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

    [همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

  34. فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

    هنگامی‌ که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،

  35. يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ

    در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد.

  36. وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

    و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود.

  37. فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

    اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد

  38. وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

    و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،

  39. فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست.

  40. وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

    و اما کسی‌ که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،

  41. فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

    قطعاً بهشت جایگاه اوست.

  42. يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

    [ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟

  43. فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

    تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

  44. إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

    [سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.

  45. إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

    تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند.

  46. كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

    روزی‌ که [کافران] قیامت را ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند.

معنی: Persian Translation - Rowwad Translation Center. Translated by the team of the Rowwad Translation Center, in cooperation with the Rabwah Dawah Association, the Islamic Content Service Association in Languages, and the IslamHouse.com website. نسخهٔ ۱.۱.۳، ۲۰۲۶-۰۲-۲۴. QuranEnc.com