پرش به محتوا
Tafsīr ath-Thaʿālibī · Al-Furqaan
سورهٔ ۲۵

Al-Furqaan

الجواهر الحسان في تفسير القرآن

این متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.

متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21

آیه‌های ۶۴–۶۶

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَـٰمًا ۶۴ وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۶۵ إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ۶۶

وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَقِياماً هذه آية فيها تحريض على قيام الليل بالصلاة، قال الحسن: لما [فرغ من] [[سقط في ج.]] وصف نهارهم، وَصَفَ في هذه ليلهم [[ذكره ابن عطية (4/ 219) ، والسيوطي (5/ 141) ، وعزاه لعبد بن حميد، وابن المنذر، والبيهقي في «شعب الإيمان» عن الحسن.]] ، وغَراماً:

معناه: ملازما ثقيلا، ومُقاماً: من الإقامة، وعن أنس بن مالك قال: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «مَنْ سَأَلَ اللَّهَ الجنة ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، قَالتِ/ الجنّة: اللهمّ، أدخله الجنّة، 45 ب وَمَن استجار مِنَ النَّارِ ثَلاَث مَرَّاتٍ، قَالتِ النَّارُ: اللَّهُمْ أَجْرِهُ مِنَ النَّار» [[أخرجه الترمذيّ (4/ 699- 700) كتاب صفة الجنة: باب ما جاء في صفة أنهار الجنة، حديث (2572) ، وابن ماجه (2/ 1453) كتاب الزهد: باب صفة الجنة، حديث (4340) ، والنسائي (8/ 279) كتاب الاستعاذة: باب الاستعاذة من حر النار، وأحمد (3/ 117، 141، 155، 262) ، وأبو يعلى (6/ 356) رقم (3682) ، وابن حبان (2433- موارد) ، وابن أبي شيبة (10/ 421) رقم (9857) ، والحاكم (1/ 534- 535) ، وهناد بن السري في «الزهد» (1/ 133) رقم (173) كلهم من حديث أنس.

وصححه الحاكم، ووافقه الذهبي. وصححه أيضا ابن حبان.]] ، رواه أبو داود، والنسائي، وابن ماجه، وابن حبان في «صحيحه» بلفظ واحد، ورواه الحاكم في «المستدرك» ، وقال: صحيح الإسناد، انتهى من «السلاح» .