Ash-Shura

وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحْيًا أَوْ مِن وَرَآئِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا فَيُوحِىَ بِإِذْنِهِۦ مَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ عَلِىٌّ حَكِيمٌ ۵۱

{51} Wakati wale waliowakadhibisha Mitume wa Mwenyezi Mungu, wale waliomkufuru Mwenyezi Mungu waliposema: "Mbona Mwenyezi Mungu hasemi nasi au zikatufikia Ishara?" Kwa sababu ya kiburi chao, Mwenyezi Mungu akawajibu kwa aya hii tukufu, na kwamba Yeye Mtukufu hawaongeleshi isipokuwa viumbe vyake maalumu: Manabii na Mitume, na watukufu wake miongoni mwa walimwengu, na kwamba hilo huwa kwa moja ya njia hizi: Ima Mwenyezi Mungu amzungumzishe kwa kumteremshia ufunuo wake kwa kutia ufunuo ndani ya moyo wa Mtume bila ya kumtumia Malaika au kusema naye moja kwa moja, "au" akazungumza naye kwa maneno moja kwa moja, lakini "kwa nyuma ya kizuizi." Kama ilivyokuwa kwa Musa bin Imran, aliyezungumza moja kwa moja na Mwingi wa rehema. "Au" Mwenyezi Mungu akamzungumzisha kupitia Mtume wa kimalaika, akamtumia "mjumbe" kama vile Jibril au Malaika wengineo. "Naye humfunulia ayatakayo kwa idhini yake" Mwenyezi Mungu, na si kwa matamanio yake tu. Yeye Mtukufu ni wa juu zaidi kwa dhati yake, na yuko juu zaidi kwa sifa zake nzuri nzuri, na yuko juu zaidi katika vitendo vyake. Alikishinda kila kitu, na viumbe vyote vinamnyenyekea Yeye. "Mwenye hekima," kwa kuwa anaweka kila kitu mahali pake miongoni mwa viumbe na sheria zake mbalimbali.