Ash-Shura

وَهُوَ ٱلَّذِى يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَعْفُوا۟ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ۲۵

{25} Haya ni maelezo ya ukamilifu wa ukarimu wa Mwenyezi Mungu Mtukufu, upana wa wema wake na ukamilifu wa upole wake katika kukubali toba iliyotoka "kwa waja wake" pindi wanapoacha dhambi zao, wakajuta juu yake na wakaazimia kutozirudia tena, ikiwa wataukusudia uso wa Mola wao Mlezi kwa hayo. Kwa hivyo, Mwenyezi Mungu anazikubali hata baada ya kupatikana visababu vya kuwaangamiza na kupatwa na adhabu za kidunia na za kidini. Basi anasamehe "mabaya" na anayafuta, na pia anafuta athari zake kama vile kutiwa dosari na kupatwa na adhabu ambayo ilikuwa ni lazima wapatwe nayo, kisha mwenye kutubia anarejea kutoka kwake kwa heshima kana kwamba kamwe hakuwahi kufanya ubaya wowote, na anampenda na kumuwezesha kufikia yale yanayomuweka karibu naye. Kwa kuwa toba ni miongoni mwa matendo makubwa ambayo yanaweza kuwa kamili kutokana na kukamilika ikhlasi ya mtu na ukweli wake, na huenda ikawa pungufu yanapokosekana hayo, na hata inaweza kuwa mbovu ikiwa nia yake ni kufikia moja ya malengo ya kidunia, na inajulikana vyema kwamba mahala pake ni moyoni ambapo hakuna anayeujua zaidi ya Mwenyezi Mungu peke yake, akahitimisha Aya hii kwa kusema, "na anayajua mnayoyatenda."