An-Nisaa

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُوا۟ بَيْنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُوا۟ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا ۱۵۰

{150} Hapa kuna makundi mawili ambayo yamebainika kwa kila mtu: Anayemwamini Mwenyezi Mungu na Mitume wake wote, na Vitabu vyake, na anayekufuru hayo yote. Na limebaki kundi la tatu: nalo ni yule anayedai kuwa anawaamini baadhi ya Mitume na si wengineo, na kwamba hii ni njia ya kumwepusha na adhabu ya Mwenyezi Mungu. Hakika hili si chochote isipokuwa ni matamanio tu. Kwani hawa wanataka kutofautisha kati ya Mwenyezi Mungu na Mitume wake. Kwa maana mwenye kumfanya Mwenyezi Mungu kuwa ndiye rafiki kwa hakika, basi atawafanya Mitume wake wote kuwa ndio marafiki wake; kwa sababu hilo ni katika ukamilifu kumfanya kwake kuwa rafiki. Na mwenye kumfanyia uadui yeyote katika Mitume wake; basi kwa hakika atakuwa amemfanyia uadui Mwenyezi Mungu na kuwafanyia uadui Mitume wake wote. Kama alivyosema Yeye Mtukufu "Ambaye ni adui wa Mwenyezi Mungu...} hadi mwisho wa Aya hizi. Na vivyo hivyo mwenye kumkufuru Mtume, basi atakuwa amewakufuru Mitume wote, bali hata yule Mtume ambaye anadai kuwa anamwamini.