Saad

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَـٰهُ صَابِرًا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ۴۴

{44} "Na shika kicha cha vijiti tu mkononi mwako, kisha ndio upigie nacho, wala usivunje kiapo." Wafasiri walisema: Wakati wa maradhi yake na dhiki yake hii, alikuwa amemkasirikia mkewe katika baadhi ya mambo, kwa hivyo akaapa kwamba Mwenyezi Mungu akimponya, lazima atampiga mijeledi mia moja. Basi Mwenyezi Mungu alipomponya, na mkewe huyo alikuwa mwema na alikuwa akimfanyia uzuri. Mwenyezi Mungu akamrehemu mkewe huyu na pia akamrehemu Ayubu. Kwa hivyo akamtolea hukumu kwamba ampige kwa kicha cha vijiti mpigo mmoja tu, na kwa hilo atakuwa ameshatimiza kiapo chake. "Hakika tulimkuta ni mwenye subira." Ambapo tulimpa mtihani wa balaa kubwa, lakini akavumilia kwa ajili ya Mwenyezi Mungu. "Mbora wa waja," kwani alikamilisha viwango vya kumuabudu Mwenyezi Mungu katika nyakati nzuri na nyakati mbaya, katika dhiki na wepesi. "Kwa hakika alikuwa mwingi wa kutubu," na kumrudia Mwenyezi Mungu katika matakwa yake ya kidini na ya kidunia. Na alikuwa mwingi wa kumtaja Mola wake Mlezi, mwingi wa kumuomba dua, mwenye upendo mkubwa kwake, na mwingi wa kumfanyia Yeye tu uungu.