Luqman

وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ ۗ وَإِلَى ٱللَّهِ عَـٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ ۲۲

{22} Na anayeelekeza uso wake kwa Mwenyezi Mungu,yaani kumnyenyekea na kumnyenyekea kwa sheria, kwa ikhlasi, dini yake, na ni mtenda wema katika Uislamu huo. Kwamba kazi yake ilikuwa halali, ambayo alimfuata Mtume - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - au na mwenye kuusalimisha uso wake kwa Mwenyezi Mungu kwa kufanya ibada na akawafanyia wema, kumwabudu Mungu kana kwamba anamwona ikiwa haoni. Au na mwenye kuusalimisha uso wake kwa Mwenyezi Mungu kwa kutimiza haki zake, naye ni mkarimu kwa waja wa Mwenyezi Mungu, akisimamia haki zao, hakuna tofauti baina yao isipokuwa kwa tofauti ya asili ya maneno mawili, vinginevyo; Wote wanakubaliwa kutekeleza sheria zote za dini kwa njia inayokubalika na kukamilishwa. Yeyote anayefanya hivyo ameshikilia kishiko kilicho imara zaidi.Yaani, kwa mshiko wa mkono anaoushikilia, alitiwa nguvu, akanusurika, na akasalimika na uharibifu, na akashinda kila kitu kizuri. Hakushikamana na mshiko wa kutegemewa zaidi, na ikiwa hakushikamana na mshiko wa kutegemewa zaidi, basi hapakuwa na chochote ila uharibifu. Na mwisho wa mambo ni kwa Mwenyezi Mungu. Yaani, marejeo yake na mahali pake pa kuishi. Basi atawahukumu waja wake na kuwalipa sawasawa na yale yaliyopelekea amali zao, na matokeo yao, basi wajiandae kwa jambo hilo.