Yusuf

وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ ۚ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ۵۶ وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ۵۷

{56-57} Yeye Mtukufu alisema: "Basi hivyo ndivyo;” yaani, kwa sababu hizi na utangulizi huu uliotajwa, "tulivyomuimarisha Yusuf katika ardhi, akawa anakaa humo popote anapotaka” katika maisha ya starehe, na neema kunjufu, na heshima pana. “Tunamfikishia rehema zetu tumtakaye;” yaani, haya ni katika rehema ya Mwenyezi Mungu kwa Yusuf ambazo alimpa na akamuandikia. Na hilo halikufungamana tu na neema ya dunia hii. Kwani Mwenyezi Mungu hapotezi ujira wa wafanyao mazuri. Naye Yusuf, amani iwe juu yake, ni miongoni mwa wakuu wa watenda mazuri. Basi ana mazuri katika dunia na Akhera pia ana mazuri, na ndiyo maana akasema: "Na hakika malipo ya Akhera ni bora zaidi” - kuliko malipo ya dunia “kwa wale walioamini na wakawa wanamcha Mungu.” Yaani, kwa yule aliyekusanya kati ya uchamungu na imani. Kwa hivyo, kwa uchamungu yanaachwa mambo yaliyoharamishwa miongoni mwa madhambi makubwa na madogo yake. Nayo imani kamili inapatikana kwa moyo kusadikisha yale ambayo Mwenyezi Mungu aliamrisha kukiaminiwa, na kufuatwa na matendo ya nyoyo na matendo ya viungo: yale ya wajibu na yale yanayopendekezwa.