Hud

وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَـٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌ كَفُورٌ ۹ وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌ فَخُورٌ ۱۰

{9 - 10} Yeye Mtukufu anajulisha kuhusu maumbile ya mwanadamu kwamba yeye ni mjinga na dhalimu. Kwa sababu, Mwenyezi Mungu anapomwonjesha rehema kutoka Kwake, kama vile afya nzuri, riziki, watoto, na mfano wa hayo, kisha akaiondoa kwake, yeye hakika anajisalimisha kwa kukata tamaa na anafuata huko kukata kwake tamaa. Kwa hivyo hatarajii malipo ya Mwenyezi Mungu, wala haimjii katika akili yake kwamba Mwenyezi Mungu atairejesha kwake, au kitu mfano wake, au kitu bora zaidi kuliko hicho. Na kwamba akimwonjesha rehema baada ya dhara lililomgusa, yeye hufurahi na kujifahiri na kudhani kuwa heri hiyo itaendelea kudumu kwake. Na anasema, "Mabaya yamekwisha niondokea. Hakika yeye ni mwenye kufurahi, mwenye kujifahiri mno." Yaani, anafurahia kile alichopewa ambacho kinaafikiana na matamanio yake, na ni mwenye kujifahiri kwa neema za Mwenyezi Mungu juu ya waja wa Mwenyezi Mungu. Na hilo linamfanya kutenda maovu, majigambo, kujiona mwenyewe, na kuwafanyia kiburi viumbe, na kuwadharau, na kuwaona kuwa duni. Na ni kasoro gani iliyo kubwa zaidi kuliko hii?