Al-Mutaffifin

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۱ ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۲ وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۳

Mjerë për ata që masin e peshojnë mangut, Ata që kur blejnë nga të tjerët e marrin masën e plotë, Por kur u shesin të tjerëve, e masin dhe e peshojnë mangut. –Siç shihet, el muŧaffifîn janë ata që kanë këto dy cilësi:1. Kur masin për veten e vet, masin me saktësi, pa pranuar asnjë lloj mangësie. Por, nga ana tjetër:2. kur duhet t’u japin njerëzve hakun që u takon, masin e peshojnë me mangësi. Kjo, sigurisht, është vjedhje e pasurisë së njerëzve dhe shkelje e drejtësisë në marrëdhëniet me ta. Nëse ky kërcënim u drejtohet atyre që thjesht hanë në masë ose në peshë, atëherë si mendon se do të jetë gjendja e atyre që vjedhin ose grabisin me forcë?! Sigurisht, këta janë më të kërcënuar dhe më në rrezik sesa të përmendurit në ajet. Nga ajeti mësojmë se njeriu, ashtu sikurse kërkon që të tjerët t’ia japin të plota të drejtat e tij, ashtu duhet t’ua japë edhe ai atyre gjërat që u takojnë, në çdo lloj bashkëpunimi ndërnjerëzor. Madje, kjo lloj drejtësie duhet të zbatohet edhe në sferën e debatit. Është e vërtetë që çdo njeri synon të mbrojë tezën e vet, por për të qenë i drejtë, duhet që t’u kushtojë vëmendje edhe argumenteve të kundërshtarit. Kështu, ai mund të ruhet nga mendjemadhësia dhe mospërfillja. E lusim Allahun e Madhëruar që të na udhëzojë dhe ndihmojë të arrijmë çdo mirësi dhe virtyt të lartë. Në vijim, Allahu i Madhëruar i kërcënon mutaffifin-ët me fjalë që shprehin çudi për vazhdimësinë e tyre në këtë rrugë të gabuar, duke marrë parasysh se çfarë i pret. Ai thotë: