Al-Hajj
این ترجمهٔ تفسیر سعدی است، همان‌گونه که IslamHouse.com آن را در saadi.islamenc.com منتشر می‌کند و از صفحه‌های آن سایت گرفته شده است. سایت نمی‌گوید چه کسی آن را ترجمه کرده و از کدام چاپ پیروی می‌کند، و برای برداشتن متن آن شرطی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست؛ آیه‌ای که سایت توضیح جداگانه‌ای برایش نمی‌دهد با بخش پیش از خود می‌آید، و فهرست هر چنین آیه‌ای را نام می‌برد. سبیل چیزی از آن را ننوشته و ترجمه نکرده است.
متن ازsaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)برداشته‌شده در 2026-10-22
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَـٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ۳۹
(39) В первые годы распространения ислама мусульманам было запрещено сражаться с неверующими и велено терпеливо сносить причиняемые ими страдания, и это предписание было преисполнено божественной мудрости. Однако после пересе- ления в Медину мусульмане обрели мощь и силу, и тогда им было позволено сра- жаться с неверующими, которые сражаются против них. Из контекста этого аята становится ясно, что прежде мусульманам было за- прещено сражаться с неверующими, но впоследствии этот запрет был снят, по- тому что с ними поступили несправедливо. Им мешали исповедовать религию Аллаха и причиняли страдания, а после этого их изгнали из собственных домов. А ведь Он властен помочь правоверным, и для этого им нужно всего лишь обра- титься к Нему за помощью. Затем Всевышний Аллах поведал о том, как именно многобожники притесняли мусульман: