Al-Kahf
این ترجمهٔ تفسیر سعدی است، همان‌گونه که IslamHouse.com آن را در saadi.islamenc.com منتشر می‌کند و از صفحه‌های آن سایت گرفته شده است. سایت نمی‌گوید چه کسی آن را ترجمه کرده و از کدام چاپ پیروی می‌کند، و برای برداشتن متن آن شرطی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست؛ آیه‌ای که سایت توضیح جداگانه‌ای برایش نمی‌دهد با بخش پیش از خود می‌آید، و فهرست هر چنین آیه‌ای را نام می‌برد. سبیل چیزی از آن را ننوشته و ترجمه نکرده است.
متن ازsaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)برداشته‌شده در 2026-10-22
وَلَا تَقُولَنَّ لِشَا۟ىْءٍ إِنِّى فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا ۲۳
(23) Этот запрет похож на многие другие коранические запреты, потому что он был ниспослан Пророку Мухаммаду по поводу конкретного события, но относится ко всем людям. Из этого следует, что Аллах запретил Своим рабам уверенно заявлять о том, что человек непременно сделает что-либо в будущем, не связав это с Его волей. Если человек нарушает этот запрет, то он говорит о сокровенном знании, не зная то- го, сможет он выполнить задуманное или нет. Тем самым он связывает свой поступок исключительно с волей человека и совершает грех, потому что абсолютно все происходит по воле Аллаха. Всевышний сказал: «Но вы не пожелаете этого, если этого не пожелает Аллах, Господь миров» (81:29). Упоминание о воле Аллаха облегчает человеку выполнение задуманного, помогает ему получить благословение Всевышнего и подразумевает обращение к Аллаху за помощью.