Yusuf
النكت والعيوناین متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.
متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21
فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ۶۳ قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَـٰفِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ۶۴
قَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿فَلَمّا رَجَعُوا إلى أبِيهِمْ قالُوا يا أبانا مُنِعَ مِنّا الكَيْلُ﴾ واخْتَلَفُوا في نُزُلِهِمُ الَّذِي رَجَعُوا إلَيْهِ إلى أبِيهِمْ عَلى قَوْلَيْنِ: أحَدُهُما: بِالعَرَباتِ مِن أرْضِ فِلَسْطِينَ.
(p-٥٧)الثّانِي: بِالأوْلاجِ مِن ناحِيَةِ الشِّعْبِ أسْفَلَ مِن حِمْسَ، وكانَ صاحِبَ بادِيَةٍ لَهُ شاءٌ وإبِلٌ.
﴿قالُوا يا أبانا مُنِعَ مِنّا الكَيْلُ﴾ أيْ سَيُمْنَعُ مِنّا الكَيْلُ إنْ عُدْنا بِغَيْرِ أخِينا لِأنَّ مَلِكَ مِصْرَ ألْزَمَنا بِهِ وطَلَبَهُ مِنّا إمّا لِيَراهُ أوْ لِيَعْرِفَ صِدْقَنا مِنهُ.
﴿فَأرْسِلْ مَعَنا أخانا نَكْتَلْ﴾ أيْ إنْ أرْسَلْتَهُ مَعَنا أمْكَنَنا أنْ نَعُودَ إلَيْهِ ونَكْتالَ مِنهُ.
﴿وَإنّا لَهُ لَحافِظُونَ﴾ تَرْغِيبًا لَهُ في إرْسالِهِ مَعَهم.
فَلَمْ يَثِقْ بِذَلِكَ مِنهم لِما كانَ مِنهم في يُوسُفَ.
﴿قالَ هَلْ آمَنُكم عَلَيْهِ إلا كَما أمِنتُكم عَلى أخِيهِ مِن قَبْلُ﴾ لِأنَّهم ضَمِنُوا لَهُ حِفْظَ يُوسُفَ فَأضاعُوهُ، فَلَمْ يَثِقْ بِهِمْ فِيما ضَمِنُوهُ.
﴿فاللَّهُ خَيْرٌ حافِظًا﴾ قَرَأ حَمْزَةُ والكِسائِيُّ وحَفْصٌ ﴿حافِظًا﴾ يَعْنِي مِنكم لِأخِيكم.
﴿وَهُوَ أرْحَمُ الرّاحِمِينَ﴾ يَحْتَمِلُ وجْهَيْنِ: أحَدُهُما: أرْحَمُ الرّاحِمِينَ في حِفْظِ ما اسْتَوْدَعَ.
والثّانِي: أرْحَمُ الرّاحِمِينَ فِيما يَرى مِن حُزْنِي.