Al-Anbiyaa
المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيزاین متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.
متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21
وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ كُلٌّ مِّنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ۸۵ وَأَدْخَلْنَـٰهُمْ فِى رَحْمَتِنَآ ۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ۸۶
قوله عزّ وجلّ:
﴿وَإسْماعِيلَ وإدْرِيسَ وذا الكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصابِرِينَ﴾ ﴿وَأدْخَلْناهم في رَحْمَتِنا إنَّهم مِنَ الصالِحِينَ﴾
المَعْنى: واذْكُرْ إسْماعِيلَ، وهو إسْماعِيلُ بْنُ إبْراهِيمَ الخَلِيلِ عَلَيْهِما السَلامُ، وهو أبُو العَرَبِ المَعْرُوفِينَ اليَوْمَ في قَوْلِ بَعْضِهِمْ، وإدْرِيسُ هو خَنُوخُ، وهو أوَّلُ نَبِيٍّ بَعَثَ اللهُ مِن بَنِي آدَمَ، ورُوِيَ أنَّهُ كانَ خَيّاطًا يُسَبِّحُ اللهَ عِنْدَ إدْخالِ الإبْرَةِ ويَحْمَدُهُ عِنْدَ إخْراجِها، وذُو الكِفْلِ كانَ نَبِيًّا، ورُوِيَ أنَّهُ بُعِثَ إلى رَجُلٍ واحِدٍ، وقِيلَ: لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا (p-١٩٣)وَلَكِنَّهُ كانَ عَبْدًا صالِحًا، ورُوِيَ أنَّ " ألِيَسَعَ " جَمَعَ بَنِي إسْرائِيلَ فَقالَ: مَن يَتَكَفَّلُ لِي بِصِيامِ النَهارِ وقِيامِ اللَيْلِ وألّا يَغْضَبَ وأُوَلِّيهِ النَظَرَ لِلْعِبادِ بَعْدِي؟ فَقامَ إلَيْهِ شابٌّ فَقالَ: أنا لَكَ بِذَلِكَ، فَراجَعَهُ ثَلاثًا في ذَلِكَ يَقُولُ: أنا لَكَ بِذَلِكَ، فاسْتَعْمَلَهُ، فَلَمّا ماتَ " ألِيَسَعَ " قامَ بِالأمْرِ فَجاءَ إبْلِيسُ لِيُغْضِبَهُ - وكانَ لا يَنامُ إلّا في القائِلَةِ - فَكانَ يَأْتِيهِ وقْتَ القائِلَةِ أيّامًا فَيُوقِظُهُ ويَشْتَكِي ظُلامَتِهِ ويَقْصِدُ تَضْيِيقَ صَدْرِهِ، فَلَمْ يَضِقْ بِهِ صَدَرا، ومَضى مَعَهُ لِيُنْصِفَهُ بِنَفْسِهِ، فَلَمّا رَأى إبْلِيسُ ذَلِكَ أبْلَسَ عنهُ، وكَفاهُ اللهُ شَرَّهُ، فَسُمِّيَ " ذا الكِفْلِ " لِأنَّهُ تَكَفَّلَ بِأمْرٍ فَوَفّى بِهِ، وباقِي الآيَةِ بَيِّنٌ.