پرش به محتوا
Tafsīr Abī as-Suʿūd · Al-An'aam
سورهٔ ۶

Al-An'aam

إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم

این متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.

متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21

آیهٔ ۴۹

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَمَسُّهُمُ ٱلْعَذَابُ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ۴۹

وَقَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿والَّذِينَ كَذَّبُوا﴾ عَطْفٌ عَلى " مَن آمَنَ "، داخِلٌ في حُكْمِهِ.

وَقَوْلُهُ تَعالى: ﴿بِآياتِنا﴾ إشارَةٌ إلى أنَّ ما يَنْطِقُ بِهِ الرُّسُلُ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عِنْدَ التَّبْشِيرِ والإنْذارِ، ويُبَلِّغُونَهُ إلى الأُمَمِ آياتُهُ تَعالى، وأنَّ مَن آمَنَ بِهِ فَقَدْ آمَنَ بِآياتِهِ تَعالى، ومَن كَذَّبَ بِهِ فَقَدْ كَذَّبَ بِها، وفِيهِ مِنَ التَّرْغِيبِ في الإيمانِ بِهِ، والتَّحْذِيرِ عَنْ تَكْذِيبِهِ ما لا يَخْفى، والمَعْنى: ما نُرْسِلُ المُرْسَلِينَ إلّا لِيُخْبِرُوا أُمَمَهم مِن جِهَتِنا بِما سَيَقَعُ مِنّا مِنَ الأُمُورِ السّارَّةِ والضّارَّةِ، لا لِيُوقِعُوها اسْتِقْلالًا مِن تِلْقاءِ أنْفُسِهِمْ، أوِ اسْتِدْعاءً مِن قِبَلِنا حَتّى يَقْتَرِحُوا عَلَيْهِمْ ما يَقْتَرِحُونَ؛ فَإذا كانَ الأمْرُ كَذَلِكَ، فَمَن آمَنَ بِما أخْبَرُوا بِهِ مِن قِبَلِنا تَبْشِيرًا، أوْ إنْذارًا في ضِمْنِ آياتِنا، وأصْلَحَ ما يَجِبُ إصْلاحُهُ مِن أعْمالِهِ، أوْ دَخَلَ في الصَّلاحِ، فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ ولا هم يَحْزَنُونَ.

والَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا الَّتِي بَلَّغُوها عِنْدَ التَّبْشِيرِ والإنْذارِ ﴿يَمَسُّهُمُ العَذابُ﴾؛ أيِ: العَذابُ الَّذِي أنْذَرُوهُ، عاجِلًا أوْ آجِلًا، أوْ حَقِيقَةُ العَذابِ وجِنْسُهُ المُنْتَظِمُ لَهُ انْتِظامًا أوَّلِيًّا.

﴿بِما كانُوا يَفْسُقُونَ﴾؛ أيْ: بِسَبَبِ فِسْقِهِمُ المُسْتَمِرِّ الَّذِي هو الإصْرارُ عَلى الخُرُوجِ عَنِ التَّصْدِيقِ والطّاعَةِ.