پرش به محتوا
تفسیر جلالین
سورهٔ ۱۱۰

An-Nasr

سورة النصر

این متن عربی تفسیر جلالین جلال‌الدین محلی و جلال‌الدین سیوطی است، همان‌گونه که در پیکرهٔ OpenITI آمده، از نسخهٔ altafsir.com که پروژهٔ COBHUNI دانشگاه هامبورگ گرفته است: تنها تفسیر آیه‌ها، بدون مقدمه، بدون یادکرد چاپ و بدون شمارهٔ صفحه. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌هاست و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. زیر هر بخش ترجمهٔ انگلیسی آن از فراس حمزه آمده، همان‌گونه که در نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل هست؛ این نسخه را هم کسی با کتاب چاپی مقایسه نکرده است.

متن ازOpenITICC BY-NC-SA 4.0altafsir.comبرداشته‌شده در 2026-10-21ترجمهٔ انگلیسی: فراس حمزه، Tafsir al-Jalalayn (Fons Vitae، ۲۰۰۸)، همان‌گونه که مؤسسهٔ سلطنتی آل‌البیت برای اندیشهٔ اسلامی در altafsir.com منتشر کرده، از نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل. altafsir.comQUL

آیهٔ ۱

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ ۱

{ إذا جآء نصر الله } نبيه صلى الله عليه وسلم على أعدائه { والفتح } فتح مكة.

When the help of God, for His Prophet (s), against his enemies, comes together with victory, the victory over Mecca,

آیهٔ ۲

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًا ۲

{ ورأيت الناس يدخلون فى دين الله } أي الإسلام { أفواجا } جماعات بعد ما كان يدخل فيه واحد واحد، وذلك بعد فتح مكة جاءه العرب من أقطار الأرض طائعين.

and you see people entering God’s religion, that is to say, Islam, in throngs, in large droves, after they had been entering one by one — this was after the conquest of Mecca, when the Arabs from all corners of the land came to him willingly [in obedience to his command] —

آیهٔ ۳

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا ۳

{ فسبح بحمد ربك } أي متلبسا بحمده { واستغفره إنه كان توابا } وكان صلى الله عليه وسلم بعد نزول هذه السورة يكثر من قول:

" سبحان الله وبحمده ،أستغفر الله وأتوب إليه "

، وعلم بها أنه قد اقترب أجله، وكان فتح مكة في رمضان سنة ثمان. وتوفي صلى الله عليه وسلم في ربيع الأول سنة عشر.

then glorify with praise of your Lord, that is, continuously praising Him, and seek forgiveness from Him; for verily He is ever ready to relent. The Prophet (s), after this sūra had been revealed, would frequently repeat the words subhāna’Llāhi wa bi-hamdihi, ‘Glory and praise be to God’, and astaghfiru’Llāha wa-atūbu ilayhi, ‘I seek forgiveness from God and I repent to Him’; with [the revelation of] this [final sūra] he realised that his end was near. The victory over Mecca was in Ramadān of year 8; the Prophet (s) passed away in Rabī‘ I of the year 10.