الأعراف

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ ٱللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا ۖ قَالُوا۟ مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ١٦٤

{164} Basi wakafanya hila ya kuwinda, na wakawa wanazichimbia mashimo na wanawawekea nyavu. Kwa hivyo, inapokuja siku ya Jumamosi na wakatumbukia katika mashimo hayo na nyavu hizo, hawazichukui katika siku hiyo. Basi inapokuja siku ya Jumapili, wakazichukua, na hilo likawa jingi miongoni mwao, na wakagawanyika makundi matatu: wengi wao wakaasi, na wakafanya ujasiri juu yake, na wakayafanya hayo wazi. Na kundi lingine likawakataza waziwazi na kuwapinga kwa hilo. Na kundi lingine likatosheka na kupinga kwa hao dhidi yao na kuwakataza kwao, na wakasema: "Kwa nini mnawawaidhi watu ambao tangu hapo Mwenyezi Mungu atawaangamiza au atawaadhibu adhabu kali?" Ni kana kwamba wanasema: Hakuna faida ya kumuwaidhi yule ambaye aliingia katika maharamisho ya Mwenyezi Mungu na hakuisikia nasiha, bali aliendelea na uasi wake na kuvuka kwake mipaka. Basi huo ni lazima mwenyezi Mungu atawaadhibu ima kwa kuwaangamiza au adhabu kali. Basi wale waliokuwa wakiwawaidhi wakasema: tunawawaidhi na kuwakataza, "Ili uwe ni udhuru kwa Mola wenu Mlezi." Yaani, ili tuwe na udhuru kuhusiana nao, "na huenda nao wakamcha Mungu." Yaani, wakaacha maasia waliyomo ndani yake. Kwa hivyo hatukati tamaa na uwongofu wao. Pengine mawaidha yakawaingia, na lawama ikawaathiri, na hili ndilo lengo kubwa la kukemea maovu, ili yawe ni udhuru na ili kusimamisha hoja juu ya yaliyoamrishwa na yaliyokatazwa, na pengine Mwenyezi Mungu akamwongoa na akatenda kwa mujibu wa amri hiyo na katazo hilo.