الحشر

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ١٨

{18} Mwenyezi Mungu Mtukufu anawaamrisha waja wake waumini kufanya yale yanayosababishwa na imani na kuhitajiwa nayo, kama vile kushikamana na kumcha Mwenyezi Mungu kwa siri na dhahiri na katika hali zote, na kuzingatia yale aliyowaamrisha Mwenyezi Mungu miongoni mwa amri zake, sheria zake, na mipaka yake, na waangalie kilicho chao na kilicho juu yao, na yale walichofanya ambayo yatawanufaisha au kuwadhuru Siku ya Kiyama. Kwa kuwa wanapoiweka Akhera mbele ya macho yao na kibla ya mioyo yao na wakajali kwamba watadumu humo milele, hapo watajitahidi kufanya matendo mengi yatayowafikisha huko na kuyaondolea yote vyema kuyasitisha na kuyazuia, ambayo yanawafanya kutoendelea kwenda mbele au kuwazuilia mbali na hilo au hata kuwaondoa kwenye hilo. Na pia wakijua kwamba “Mwenyezi Mungu anazo habari” za yale anayoyatenda, wala matendo yao hayafichikani kwake, na hayapotelei kwake, wala hayapuuzi, hilo litawafanya kuwa na bidii na jitihada. Aya hii tukufu ndio msingi wa kumfanya mja kujihesabia matendo yake, na kwamba anapaswa kuikagua mara kwa mara. Akiona kosa, analisuluhisha kwa kuliacha, toba ya kweli na kujiweka mbali na visababu vya kufikisha katika kosa hilo. Na akijiona hafanyi kikamilifu katika mojawapo ya amri za Mwenyezi Mungu, anafanya juhudi kubwa na kumuomba msaada Mola wake katika kuikamilisha na kuifanya kwa uzuri mkubwa, na akalinganisha baina ya neema za Mwenyezi Mungu na wema wake juu yake na mapungufu yake. Hilo bila shaka linamfanya kustahi.