Al-Muddaththir

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ 54 فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ 55 وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ 56

{54 - 56} "Hasha! Kwa hakika huu ni ukumbusho!" Hapa, neno huu linawezekana kwamba linarejelea Sura hii au mawaidha yaliyomo ndani yake. "Basi anayetaka atakumbuka" kwa sababu ameshambainishia njia, na ushahidi ukamuwia wazi. "Na hawatakumbuka isipokuwa Mwenyezi Mungu atake." Kwani utashi wa Mwenyezi Mungu ni wenye kutekelezeka na ni wa jumla, na hakuna tukio dogo wala kubwa linaloweza kutoka nje yake. Katika hili kuna jibu dhidi ya Al-Qadariyya, ambao hawajumuishi vitendo vya waja chini ya utashi wa Mwenyezi Mungu, na pia Al-Jabriya wanaodai kuwa mja hana dhamira ya kweli au kitendo, lakini badala yake analazimishwa kufanya vitendo vyake. Kwa hivyo, hapa Mwenyezi Mungu Mtukufu amethibitisha kwamba waja wana utashi na wanatenda kiuhakika, lakini akayafanya hayo kuwa chini ya utashi wake, na "Ucha Mungu ni kwake Yeye, na msamaha ni wake Yeye." Yaani, Yeye ndiye anayestahiki kuogopwa na kuabudiwa. Kwa sababu Yeye ndiye Mungu ambaye haipasi kuabudu isipokuwa Yeye, na Yeye ndiye anayestahiki kupeana maghfira kwa wanaomcha na kufuata radhi zake.

Imekamilika (tafsiri yake) na sifa njema na neema ni zake Mwenyezi Mungu.