Al-Hujuraat

قَالَتِ ٱلْأَعْرَابُ ءَامَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ وَلَـٰكِن قُولُوٓا۟ أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ ٱلْإِيمَـٰنُ فِى قُلُوبِكُمْ ۖ وَإِن تُطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَـٰلِكُمْ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ 14

{14} Mwenyezi Mungu Mtukufu anasimulia kisa cha Mabedui walioingia katika Uislamu wakati wa maisha ya Mtume wa Mwenyezi Mungu - rehema na amani ziwe juu yake - bila ya ufahamu wa sawasawa wala kufanya yanayotakiwa na imani yao. Pamoja na hayo, walidai na kusema, "Tumeamini," wakimaanisha imani kamili inayotimiza mambo yake yote. Hii ndiyo sababu ya maneno haya, basi Mwenyezi Mungu akamwamrisha Mtume wake awajibu, akasema: "Sema: 'Hamjaamini" wala msijidai kwamba mna imani kamili, kwa nje na kwa ndani, "lakini semeni: 'Tumesilimu.' Yaani, Tumeingia katika Uislamu, na mkomekee hapo. "Na" sababu yake ni kuwa "Imani haijaingia katika nyoyo zenu" kwani mlisilimu kwa sababu ya hofu au matarajio au mambo mengine ya aina hiyo ambayo ndiyo sababu ya imani yenu; kwa hivyo, furaha ya imani haikuingia mioyoni mwenu. Na katika kauli yake "Imani haijaingia katika nyoyo zenu;" yaani wakati walipoyasema hayo, na ndani yake kuna ishara ya hali yao baada ya hayo. Kwani wengi wao Mwenyezi Mungu aliwaneemesha kwa imani ya kweli na kupigana Jihadi katika njia ya Mwenyezi Mungu. "Na mkimtii Mwenyezi Mungu na Mtume wake" kwa kufanya heri au kuacha maovu "hatawapunguzia chochote katika vitendo vyenu" hata kama ni kiasi uzito wa chembe, bali atakupeni kwa ukamilifu wake, wala hamtapoteza katika hayo kidogo au kikubwa. "Hakika Mwenyezi Mungu ni Mwenye kusamehe mno, Mwingi wa kurehemu." Yaani, humsamehe mwenye kutubia kwake na akarejea kwake, na ni Mwingi wa kurehemu, ambapo alikubali toba yake.