Ash-Shu'araa

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ 189 إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ 190 وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ 191

{189 - 191} "Basi walimkanusha." Yaani, kukanusha kukawa kwao maelezo, na kutokuamini kukawa kwao tendo, ili ishara zisifaidike kwao, na hawakuwa na hila ila kutoa adhabu, "Kwa hivyo mateso ya siku ya kivuli yaliwachukua." Walipigwa kivuli na wingu, kwa hivyo walikusanyika chini yake, wakifurahia kivuli chake zaidi ya kivuli, kwa hivyo kiliwachoma kwa mateso, kwa hivyo walibaki chini yake, na nyumba zao zilitenganishwa, na nyumba ya taabu na mateso ikashuka. "Ilikuwa ni adhabu ya Siku kubwa." Hakukuwa na mateso kwao kwa ulimwengu, kwa hivyo wakaendelea na amali, na mateso hayakuwa kwao kwa saa moja, wala hawakuonekana. "Hakika katika hayo kuna Ishara." Ushahidi wa unyoofu wa Shuaibu na uhalali wa kile alichoomba, na ubatili wa mwitikio wa watu wake kwake, "na wengi wao hawakuwa waumini;" kwa maono yao ya ishara, kwa sababu hawana faida ndani yao, "Na wengi wa watu si wenye kuamini hata ukijitahidi vipi." "Na hakika Mola wako Mlezi ndiye Mwenye Nguvu;" ambaye kwa uweza wake amejizuilia kumjua mtu, na kumshinda kila kiumbe. "Mwingi wa kurehemu;" ambaye maelezo yake ni rehema, na miongoni mwa athari zake ni vitu vyote vizuri katika dunia na Akhera, tangu wakati Mungu alipoumba ulimwengu hadi mwisho wake. Na kutokana na nguvu zake ni kwamba aliwaangamiza maadui zake walipowakanusha Mitume wake, na kutoka kwa rehema zake ni kwamba aliwaokoa wapenzi wake na wale waliowafuata miongoni mwa waumini.