Al-Baqara

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ 160

“Isipokuwa wale waliotubu,” yani waliyaacha madhambi yao na wakajuta na kuwachana nayo kabisa, na wakaazimia kutorejea. “Wakatengeneza” yale waliyoharibika katika matendo yao. Na haitoshi kuacha ubaya tu mpaka kupatikane kufanya mema. Na hilo pia halitoshi kwa mwenye kuficha mpaka abainishe yale aliyoyaficha, na aonyeshe kinyume cha aliyoyaficha. Basi huyu, Mwenyezi Mungu atamkubalia toba yake, kwa sababu toba ya Mwenyezi Mungu haizuiliwi. Basi, atakayefanya sababu ya toba, Mwenyezi Mungu atamkubalia toba yake, kwa sababu yeye ndiye, “Mwenye kupokea toba.” Yani kuwarudia waja wake kwa kuwasamehe na kuwachilia baada ya dhambi wakitubu, wanapotubu. Na kwa wema na neema baada ya kuzuia wakirejea, “Mwenye kurehemu.” Ambaye anasifika kwa rehema kubwa ambayo inaenea kila kitu. Na katika rehema yake ni kuwa aliwawezesha kutubu na kurudi kwake, kwa hivyo wakatubu na wakarudi kwake. Kisha akawarehemu kwa kukubali hayo kutoka kwao, kwa upole na ukarimu. Na hii ndiyo hukumu ya mwenye kutubia dhambi.