Al-Israa

وَءَاتِ ذَا ٱلْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلْمِسْكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا 26 إِنَّ ٱلْمُبَذِّرِينَ كَانُوٓا۟ إِخْوَٰنَ ٱلشَّيَـٰطِينِ ۖ وَكَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورًا 27

{26-27} Yeye Mtukufu anasema, "Na mpe aliye jamaa yako haki yake" kama vile kumfanyia wema, na kumkirimu kwa wajibu na kusiko kwa wajibu. Na haki hizo zinatofautiana kulingana na hali tofauti tofauti, jamaa, mahitaji, na kutohitaji, na nyakati. "Na maskini" mpe haki yake katika mali ya zakat yake na mali nynginezo, ili umaskini wake uishe. "Na msafiri aliyekatikiwa" ambaye hayukao katika mji wake. Kwa hivyo wote watapewa katika maili hiyo kwa njia ambayo haimdhuru mtoaji, na wala isiyozidi kiasi kinachofaa. Kwa maana, hilo kutumia ovyo kwa fujo ambako Mwenyezi Mungu alikataza na akasema kwamba hakika watumiao ovyo kwa fujo, "ni ndugu wa mashetani." Kwa sababu Shetani analingania katika sifa inayokashifiwa. Basi yeye humuita mtu katika ubahili na kushikilia mali bila ya kuitoa. Kwa hivyo, anapomuasi, anamuita katika kupitiliza kiasi na kutoa ovyo kwa fujo. Naye Mwenyezi Mungu Mtukufu anaamrisha kutenda mambo yenye uadilifu mkubwa zaidi na ya haki zaidi, na anasifu juu yake, kama ilivyo katika kauli yake kuhusu waja wa Mwingi wa rehema walio wema. "Na wale ambao wanapotoa mali zao, hawatoi kwa kupitiliza kiasi wala hawafanyi ubahili, bali wanasimama sawasawa katikati baina ya hayo."