Al-A'raaf
Bu, as-Saʿdī’nin tefsirinin, IslamHouse.com’un saadi.islamenc.com adresinde yayımladığı hâliyle bir çevirisidir; o sitenin sayfalarından okunmuştur. Site, kimin çevirdiğini ya da hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metnini almak için hiçbir şart belirtmez; bu yüzden bunu gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir; sitenin kendine ait bir yorum vermediği bir âyet kendisinden önceki bölümle birlikte durur ve dizin böyle her âyeti adıyla anar. Sabīl bunun hiçbirini yazmamış ve çevirmemiştir.
Metin kaynağı:saadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)2026-10-22 tarihinde alındı
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ 147
(147) Если человек считает ложью великие знамения, свидетельствующие о правдивости всего, с чем были отправлены Божьи посланники, и отрицает Последнюю жизнь, то его деяния непременно будут тщетными, потому что они лишены всякой основы. Он не выполняет условия, без которого не принимается ни одно деяние, и этим условием является вера в знамения Аллаха и воздаяние после смерти. Если же деяния человека оказываются тщетными, и он не достигает заветной цели, то он получает заслуженное воздаяние. Неверующий не должен надеяться на вознаграждение в Судный день. Совершенные им добрые дела бессмысленны, и поэтому они пропадут пропадом и исчезнут.