Al-Anbiyaa
Bu, Arapçadan başka bir dilde bir tefsirdir; Quranic Universal Library’de (QUL, Tarteel’e ait) bulunduğu hâliyle, spa5k/tafsir_api’nin tuttuğu QUL verilerinin açık kopyası üzerinden alınmıştır. QUL’un kaydı kimin yazdığını ya da çevirdiğini veya hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metin için bir lisans belirtmez; bu yüzden bunu gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir. Sabīl bunun hiçbirini yazmamış ve çevirmemiştir.
Metin kaynağı:Quranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMIT2026-10-21 tarihinde alındı
وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ 89
Всевышний Аллах сообщает о Своём рабе Закарии, когда тот попросил у Него одарить его сыном, который стал бы пророком после него. История о нём уже упоминалась в начале суры «Марьям» и в суре «Семейство Имрана». Здесь же она приводится вкратце: ﴾إِذْنَادَىٰرَبَّهُ﴿ «Когда он воззвал к своему Господу» — т.е. скрытно/в тайне от своего народа; ﴾رَبِّلاَتَذَرْنِىفَرْداً﴿ «Господи, не оставляй меня одиноким» — без сына и наследника, который встал бы в народе после меня; ﴾وَأَنتَخَيْرُٱلْوَٰرِثِينَ﴿ «Ты ведь лучший из наследующих» — тут мольба и хвала одновременно, подобающая для просьбы у Аллаха.