İçeriğe geç
Sabīl
Tafsīr al-Baghawī
Sure 37

As-Saaffaat

معالم التنزيل

Bu, klasik bir tefsirin Arapça metnidir; Quranic Universal Library’de (QUL, Tarteel’e ait) bulunduğu hâliyle, spa5k/tafsir_api’nin tuttuğu QUL verilerinin açık kopyası üzerinden alınmıştır. QUL hangi basılı neşri izlediğini söylemez ve metinler için bir lisans belirtmez; bu yüzden bunları gösterme hakkı doğrulanmamıştır. Kimse bunu basılı bir kitapla veya bir yazmayla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir. Metinde bir editörün notu çift parantez içinde yer alıyorsa, olduğu gibi gösterilir. Henüz çeviri yoktur.

Metin kaynağı:Quranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMIT2026-10-21 tarihinde alındı

Bölümler

  1. 1–2. âyetlerوَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا
  2. 3–6. âyetlerفَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا
  3. 7–11. âyetlerوَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ
  4. 12–15. âyetlerبَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
  5. 16–24. âyetlerأَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
  6. 25–29. âyetlerمَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ
  7. 30–41. âyetlerوَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ
  8. 42–49. âyetlerفَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ
  9. 50–59. âyetlerفَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
  10. 60–66. âyetlerإِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
  11. 67–77. âyetlerثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ
  12. 78–89. âyetlerوَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
  13. 90–98. âyetlerفَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ
  14. 99–102. âyetlerوَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ
  15. Ayet 103فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ
  16. 104–107. âyetlerوَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ
  17. 108–122. âyetlerوَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
  18. Ayet 123وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ
  19. 124–128. âyetlerإِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
  20. 129–139. âyetlerوَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ
  21. 140–145. âyetlerإِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ
  22. 146–147. âyetlerوَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ
  23. 148–156. âyetlerفَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ
  24. 157–164. âyetlerفَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ
  25. 165–173. âyetlerوَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ
  26. 174–182. âyetlerفَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ