Quraish
سورة قريشBu, Celâleddîn el-Mahallî ile Celâleddîn es-Süyûtî’nin Tefsîr-i Celâleyn’inin Arapça metnidir; OpenITI külliyatında bulunduğu hâliyle, Hamburg Üniversitesi’nin COBHUNI projesinin altafsir.com’dan aldığı nüshadan: yalnızca âyetlerin tefsiri, mukaddimeler, neşir bilgisi ve sayfa numaraları olmadan. Kimse bunu basılı bir kitapla veya bir yazmayla karşılaştırmadı ve hiçbir âlim gözden geçirmedi. Her bölüm, yorumladığı âyetlerin yanında durur; bu âyetler Tanzil’in Kur’ân metnidir, orada olduğu gibi gösterilir. Her bölümün altında Feras Hamza’nın İngilizce çevirisi yer alır; Tarteel’in Quranic Universal Library’sindeki nüshada bulunduğu hâliyle; bu nüshayı da kimse basılı kitapla karşılaştırmadı.
Metin kaynağı:OpenITICC BY-NC-SA 4.0altafsir.com2026-10-21 tarihinde alındıİngilizce çeviri: Feras Hamza, Tafsir al-Jalalayn (Fons Vitae, 2008); Royal Aal al-Bayt Institute for Islamic Thought’un altafsir.com’da yayımladığı hâliyle, Tarteel’in Quranic Universal Library nüshasından. altafsir.comQUL
لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ 1
{ لإيلف قريش }.
[In gratitude] for the security of Quraysh,
إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ 2
{ إيلفهم } تأكيد وهو مصدر آلف بالمد { رحلة الشتآء } إلى اليمن { و } رحلة { الصيف } إلى الشام في كل عام يستعينون بالرحلتين للتجارة على المقام بمكة لخدمة البيت الذي هو فخرهم، وهم ولد النضر بن كنانة.
their security (īlāfihim: repeated for emphasis; it is a verbal noun from [the verb] ālafa) for the journey of winter, to Yemen, and, the journey, of summer, to Syria, every year: they made use of these two journeys to provide for their trade at the station [of Abraham] in Mecca, in order to attend to the House [of God], which was their source of pride; they [Quraysh] were the descendants of al-Nadr b. Kināna;
فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ 3
{ فليعبدوا } تعلق به ل «إيلاف» والفاء زائدة { رب هذا البيت }.
let them worship (fa’l-ya‘budū is semantically connected to li-ilāfi, ‘for the security’, the fā’ being extra) the Lord of this House,
ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ 4
{ الذى أطعمهم من جوع } أي من أجله { وءامنهم من خوف } أي من أجله وكان يصيبهم الجوع لعدم الزرع بمكة وخافوا جيش الفيل.
Who has fed them against, that is, on account of, hunger and made them secure from, that is, on account of, fear: they used to suffer hunger in Mecca due to the lack of crops and they feared the army of the Elephant.