الأنفال

وَإِذْ يَعِدُكُمُ ٱللَّهُ إِحْدَى ٱلطَّآئِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ ٱلشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُحِقَّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦ وَيَقْطَعَ دَابِرَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ٧

{7} Na nia kubwa ya kutoka kwao ilikuwa ni kwenda kuuteka msafara ule wa Maquraishi uliokuwa umetoka pamoja na Abu Sufyan bin Harb ukienda Shaam katika msafara mkubwa sana. Basi waliposikia kuhusu kutoka kwake huko Shaam, yeye Nabii rehema na amani zimshukie akawaita watu, na wakatoka pamoja naye wanaume mia tatu na kumi na tano hivi wakiwa pamoja na ngamia sabini waliokuwa wakiwapanda kwa zamu, na wanabebea juu yao mizigo yao. Maquraishi wakasikia kuhusu kutoka kwao, kwa hivyo wakatoka ili wakauzuie msafara wao katika idadi kubwa na maandalizi makubwa ya silaha, na farasi, na wanaume, ikifikia idadi yao karibu elfu moja. Basi Mwenyezi Mungu akaahidi Waumini moja ya makundi mawili: ima washinde katika kuuteka msafara huo au vita, lakini wao wakaupenda msafara kwa sababu ya uchache wa kilichokuwa katika mkono wa Waislamu na kwa kuwa hawakuwa na nguvu madhubuti. Lakini Mwenyezi Mungu Mtukufu akawapendea na akawatakia kitu cha juu zaidi kuliko kile walichokipenda. Alitaka kwamba washinde kwenye vita ambavyo walitoka ndani yake wakubwa wa washirikina na waheshimiwa wao. Basi Mwenyezi Mungu anataka aihakikishe haki kwa maneno yake na awanusuru watu wake, "na aikate mizizi ya makafiri.” Yaani, aung’oe msingi wa batili na awaonyeshe waja wake jambo ambalo halikuwahi kupita katika akili zao la kuinusuru haki.