الأعراف

وَلَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَـٰحِهَا وَٱدْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا ۚ إِنَّ رَحْمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٌ مِّنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ٥٦

{56} "Wala msifanye uharibifu katika dunia} kwa kufanya maasia "baada ya kutengenea kwake" kwa mambo ya utii. Kwa maana maasia huharibu maadili, na matendo, na riziki. Kama alivyosema Mwenyezi Mungu Mtukufu: "umedhihiri uharibifu katika nchi kavu na baharini kwa sababu ya yale iliyoyafanya mikono ya watu." Kama vile utiifu yanatengenea kwayo maadili, na matendo, na riziki, na hali za dunia na akhera. "Na muombeni kwa hofu na kutumai." Yaani, kwa kuhofu adhabu yake, na kwa kutumai malipo yake, na kwa kutumai kukubaliwa kwake na kwa kuhofu kukataliwa kwake, na siyo dua ya mja mwenye kiburi kwa Mola wake Mlezi, ambaye anajiona na nafsi yake, na ameiweka nafsi yake zaidi ya daraja lake, au dua ya alighafilika, aliyejisahau. Na jumla ya yale aliyoyataja mwenyezi Mungu miongoni mwa adabu za dua ni: kumkusudia Mwenyezi Mungu peke yake ndani yake; kwa sababu hilo linaingia ndani ya kufanya kwa siri, na kuificha na kuifanya iwe ya siri kabisa, na kwamba moyo uwe na hofu na tumaini, sio kughafilika, wala kuwa na amani, wala kutojali kujibiwa. Na hili ni katika kufanya dua kwa wema, kwa maana, kufanya wema katika kila aina ya ibada ni kufanya juhudi ndani yake na kuifanya kikamilifu, bila ya upungufu wowote ndani yake kwa njia yoyote ile. Na ndiyo maana akasema, "Hakika rehema ya Mwenyezi Mungu iko karibu na wafanyao uzuri," katika kumwabudu Mwenyezi Mungu, wale wanaowafanyia uzuri waja wa Mwenyezi Mungu. Kwa hivyo kila mja anavyokuwa mfanya uzuri, anakuwa karibu zaidi na rehema za Mola wake Mlezi, na Mola wake Mlezi anakuwa karibu zaidi naye kwa rehema yake. Na katika hili kuna himizo lisilofichika juu ya kufanya uzuri.