آل عمران

ٱلَّذِينَ يَذْكُرُونَ ٱللَّهَ قِيَـٰمًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَـٰطِلًا سُبْحَـٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ١٩١

{191} Kisha akawaeleza wenye akili kwamba wao, "Wanamdhukuru Mwenyezi Mungu" katika hali zao zote. "Hali ya kuwa wamesimama, na wakiketi, na ubavuni kwao." Na hili linajumuisha kila aina ya utajo kwa maneno na kwa moyo. Na inaingia katika hilo kuswali kwa kusimama, na asipoweza, basi kwa kuketi, na asipoweza, basi kwenye ubavu wake. Na kwamba wao, "hutafakari katika kuumbwa kwa mbingu na ardhi." Yani, ili watumie hayo kama ushahidi juu ya kilichokusudiwa nayo. Na hili linaashiria kuwa kutafakari ni ibada ambayo ni miongoni mwa sifa za marafiki wa Mwenyezi Mungu, wenye elimu. Basi wakizitafakari, wanajua kuwa Mwenyezi Mungu hakuziumba bure. Kwa hivyo, husema, "Mola wetu Mlezi! Hukuviumba hivi bure. Subhanaka (umetakasika!)" kutokana na kila kisicholingana na utukufu wako kwa haki na kwa ajili ya haki. Bali wewe uliziumba zikiwa zimejumuisha haki. "Basi tukinge kutokana na adhabu ya Moto." Kwa kutukinga kutokana na maovu, na utuwezeshe kutenda mema, ili tupate kwa hilo kuokoka kutokana na Moto. Na hilo linajumuisha kuomba Pepo. Kwa sababu, ikiwa Mwenyezi Mungu atawalinda kutokana na adhabu ya Moto, basi wanapata Pepo. Lakini, pindi hofu ilipotanda mioyoni mwao, walimwomba Mwenyezi Mungu kile cha muhimu zaidi kwao: