الكهف

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَـٰبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُۥ عِوَجَا ۜ ١

{1} "Kuhimidiwa" ni kwake Mwenyezi Mungu. Nako ni kumsifu kwa sifa zake, ambazo zote ni sifa za ukamilifu, na kwa neema zake za dhahiri na za ndani, za kidini na za kidunia. Na neema yake bora zaidi ni kuteremsha kwake Kitabu kitakatifu kwa mja wake na mtume wake Muhammad - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake. Kwa hivyo alijihimidi mwenyewe, jambo ambalo ndani yake linajumuisha kuwaelekeza waja wake kumhimidi kwa kuwatumia mtume na kuwateremshia kitabu. Kisha akaelezea kitabu hiki kwa maelezo mawili ambayo yanajumuisha kwamba ndicho kitabu kikamilifu zaidi kwa njia zote. Yaani, kukanusha kuwepo na upogo wowote ndani yake, na kuthibitisha kwamba ni cha kunyoosha na chenyewe ni kinyoofu. Kwa hivyo, kukanusha upogo kunalazimu kwamba hakuna uongo wowote katika habari zake, wala hakuna dhuluma yoyote wala mambo bure katika amri zake na makatazo yake. Na kuthibitisha unyoofu wake unalazimu kwamba hakisemi wala hakiamuru isipokuwa habari bora zaidi. Nazo ni habari ambazo hujaza mioyo maarifa, imani, na akili, kama vile kupeana habari juu ya majina ya Mwenyezi Mungu, sifa zake, na matendo yake, ikiwa pia kuhusu mambo ya ghaibu yaliyotangulia na yajayo, na kwamba amri zake na makatazo yake hutakasa nafsi, na kuzisafisha, na kuzikuza, na kuzikamilisha. Kwa sababu zimejumuisha uadilifu kamili, na haki, na kumkusudia na kumuabudu Mwenyezi Mungu, Mola Mlezi wa walimwengu peke yake, ambaye hana mshirika yeyote. Basi kinastahili zaidi kitabu kilichoelezwa kwa hayo yaliyotajwa, kwamba Mwenyezi Mungu ajisifu mwenyewe kwa kwa sababu ya kukiteremsha, na kwamba asifiwe na waja wake kwacho.