Al-Hajj
Ini ialah terjemahan Tafsir as-Saʿdī seperti yang diterbitkan oleh IslamHouse.com di saadi.islamenc.com, dibaca daripada halaman-halaman laman itu. Laman itu tidak menyatakan siapa yang menterjemahkannya atau edisi cetakan mana yang diikutinya, dan tidak menyatakan syarat untuk mengambil teksnya, maka hak untuk memaparkannya belum disahkan. Belum ada sesiapa yang membandingkannya dengan buku bercetak, dan tiada ulama yang menyemaknya. Setiap bahagian berada di sisi ayat-ayat yang diulasnya, iaitu teks Al-Quran daripada Tanzil, dipaparkan seperti yang ada di sana; ayat yang tidak diberi ulasan tersendiri oleh laman itu berada bersama bahagian sebelumnya, dan indeks menamakan setiap ayat sedemikian. Sabīl tidak menulis atau menterjemahkan satu pun daripadanya.
Teks daripadasaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)diambil pada 2026-10-22
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَـٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ 39
(39) В первые годы распространения ислама мусульманам было запрещено сражаться с неверующими и велено терпеливо сносить причиняемые ими страдания, и это предписание было преисполнено божественной мудрости. Однако после пересе- ления в Медину мусульмане обрели мощь и силу, и тогда им было позволено сра- жаться с неверующими, которые сражаются против них. Из контекста этого аята становится ясно, что прежде мусульманам было за- прещено сражаться с неверующими, но впоследствии этот запрет был снят, по- тому что с ними поступили несправедливо. Им мешали исповедовать религию Аллаха и причиняли страдания, а после этого их изгнали из собственных домов. А ведь Он властен помочь правоверным, и для этого им нужно всего лишь обра- титься к Нему за помощью. Затем Всевышний Аллах поведал о том, как именно многобожники притесняли мусульман: