Al-Anbiyaa
Wannan fassarar tafsirin as-Saʿdī ce, kamar yadda IslamHouse.com ke wallafa ta a saadi.islamenc.com, an karanta ta daga shafukan wannan shafin yanar gizo. Shafin bai faɗi wanda ya fassara ta ba, ko wane bugu da aka buga take bi, kuma bai bayyana sharuɗɗa na ɗaukar rubutunta ba, saboda haka ba a tabbatar da haƙƙin nuna ta ba. Babu wanda ya kwatanta ta da littafin da aka buga, kuma babu malami da ya duba ta. Kowane sashe yana kusa da ayoyin da yake bayani a kansu, waɗanda rubutun Alƙur’ani ne na Tanzil, kamar yadda yake a can; aya da shafin bai ba ta bayani na kanta ba tana tare da sashen da ya gabace ta, kuma jerin yana ambaton kowace irin wannan aya. Sabīl bai rubuta wani abu daga cikinta ba, kuma bai fassara ta ba.
Rubutu dagasaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)an ɗauka 2026-10-22
وَنُوحًا إِذْ نَادَىٰ مِن قَبْلُ فَٱسْتَجَبْنَا لَهُۥ فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ 76 وَنَصَرْنَـٰهُ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ أَجْمَعِينَ 77
(76-77) О Мухаммад! Помяни добрым словом нашего раба и посланника Нуха. Аллах отправил его проповедовать истину среди его соплеменников, и он оставался среди них тысячу лет без пятидесяти годов. Он призывал их к поклонению одному Аллаху и удерживал от многобожия. Он говорил и снова возвращался к сказанному. Он проповедовал днем и ночью, всенародно и тайком. Но впоследствии он понял, что проповеди и увещевания не приносят его соплеменникам никакой пользы. Вот тогда он обратился к Аллаху с мольбой и сказал: «Господи! Не оставь на земле ни одного неверующего жителя! Если ты оставишь их, они введут в заблуждение Твоих рабов и породят только грешных неверующих» (71:26–27). Аллах внял его мольбе и потопил его неверующих соплеменников. Никто из них не остался в живых, и только Нух вместе со своими домочадцами и уверовавшими сторонниками спаслись в переполненном ковчеге. Потомки Нуха остались в жи- вых, и Аллах помог им одержать верх над теми, кто некогда насмехался над ними.