Al-Mutaffifin

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ২৯ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ৩০ وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ৩১ وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ৩২ وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ ৩৩

{29 - 33} Mwenyezi Mungu Mtukufu alipotaja adhabu ya wahalifu na ujira wa wafanyao wema, na akataja ihtilafu kubwa iliyoko baina yao; akajulisha kwamba wahalifu duniani walikuwa wakiwafanyia masihara Waumini, wakiwakejeli, na "wakiwacheka" kisha "wakikonyezana" walipokuwa wakipita karibu nao, ili kuwadharau na kuwadunisha. Na pamoja na hayo unawaona wana utulivu wala haiwafi hofu katika akili zao. "Na wanaporudi kwa watu wao" asubuhi au jioni "hurudi nao wamefurahi." Lakini huku ndiko kudanganyika kubaya zaidi. Kwamba walijumuisha kati ya kufanya ubaya mkubwa zaidi na kujiona kwamba wako katika amani katika dunia hii, kiasi kwamba ni kwamba wamejiwa na kitabu na ahadi kutoka kwa Mwenyezi Mungu - kwamba wao watakuwa miongoni mwa watu wa furaha, na tayari wameshajihukumu kwamba wako katika uwongofu, na kwamba Waumini wamepotea; kwa kumzulia tu Mwenyezi Mungu na wakathubutu kusema juu yake bila elimu. Amesema Mwenyezi Mungu Mtukufu: "Na wao" wahalifu "hawakutumwa wawe walinzi juu yao." Yaani, juu ya Waumini, wakawa wamebebeshwa kuwahifadhia vitendo vyao, ndiyo wawanie kuwatuhumu kwamba wamepotea. Haya hawakuyafanya isipokuwa kwa sababu ya usugu, ukaidi na kufanya tu mchezo usiokuwa na msingi wala uthibitisho.